Κανένα ξόρκι κανείς;;

Μήπως υπάρχει κάτι σε μορφή χαπιού, σιροπιού ή έστω και κανένα ξόρκι ή μαγγανεία που να βοηθάει απελπισμένους αφηρημένους εχθρούς της αποστήθισης;
Από τις πανελλήνιες παρακαλούσα, τί χορούς της βροχής χόρεψα, τί σε δάση με πανσέληνο περπάτησα, τίποτα. Η μνήμη μου είναι ανύπαρκτη..
Αγαπημένος μου ήρωας η χαριτωμένη Ντόρι του Νέμο..
ΒΟΗΘΕΙΑ!!!
Πρέπει να τελειώνει αυτό το μαρτύριο.
(Και αυτά που λένε για τις μπανάνες και τις σοκολάτες, ψέματα είναι).

Μήπως να κόψω απλά το πανεπιστήμιο;